geertruidenberg.sp.nl

Homepage SPGeertruidenberg
SP Geertruidenberg :: Nieuws

Tijd, gezeik over geraniums, gelucht en opgelucht.

Na lange tijd van afwezigheid is nu de tijd weer aangebroken om stukskes te schrijven.

Met enige regelmaat in de tijd, dat is het voornemen.

Zo'n beetje mijmerend over het voorbijgaan van de tijd, bedenk ik me

dat het allermooiste, menselijkste, herkenbaarste stukje in de bijbel

dat ik ken, ook gaat over de tijd.

Ik vind het niet zo'n slecht idee om er de eerste column mee te

beginnen. Misschien heeft u er iets aan.

 

Alles heeft zijn tijd onder de zon.

Alles heeft zijn uur en tijd, alles in dit leven.

Er is een tijd om te baren

en er is een uur om te sterven,

een tijd om te planten,

een tijd om te rooien;

er is een tijd om te doden

en een tijd om te genezen

een voor afbreken

en een voor opbouwen;

er is een moment voor huilen

en een voor lachen,

voor rouwen,

en voor dansen;

er is een tijd van liefde

en een tijd van eenzaamheid,

van kussen

en van afwenden;

en er is een tijd van zoeken

en een tijd van verliezen,

een tijd van bewaren

en een tijd van wegdoen;

er is een moment om te scheuren

en een om de scheuren te repareren,

een moment voor zwijgen

en een moment voor spreken;

er is een tijd voor liefhebben

en een tijd voor haten;

voor oorlog

en voor vrede.

------Prediker--------

 

En zo is het. Troostrijk en verontrustend tegelijk. Maar vooral

menselijk. En nu zeg ik er niets meer over, op één ding na:

als het tijd is om te doden wordt daar - zoals ik het zie -

mee bedoeld: het uitroeien van je eigen slechte daden en

gedachten. Dus niet het om zeep helpen van die klere-buurman

of zo. (Dit terzijde voor fundamentalisten!)

 

En dan wil ik echt nog even iets kwijt over geraniums.

Beter gezegd: over dat gezeik over geraniums!

Het is opvallend hoe vaak je het - in zeer negatieve zin -

hoort: "achter de geraniums zitten."

Ik hou van geraniums en ik kan met plezier naar de mijne kijken.

Ook zit ik er wel eens achter. En dat is heel positief.

Rustig kijken naar die mooie bloemetjes, beetje filosoferen.

Over groei en bloei en ondergang en alles waar het tijd voor is.

Maar blijkbaar ben ik dan een sukkelige trut die niet

in beweging te krijgen is, asociaal, werkschuw enz.

Wat een flauwekul! Zat iedereen maar af en toe eens een

tijdje te mediteren achter de geraniums. Geeft rust.

Er is pas een probleem als je niet meer achter die geraniums

uitkomt. Maar dat is ook zo als je in de tuinstoel blijft zitten,

of in de kroeg of waar dan ook.

Dus zeik nu eens niet meer over die geraniums a.u.b.

 

Voor het moment is er nog één ding te melden: het is

mogelijk dat ik voorlopig mijn stukskes ergens anders ga

schrijven en ik even uit beeld ben.

Laat het mij uitleggen: financiëel is het bij mij - zoals bij

de meeste gewone mensen denk ik - nogal krap op dit moment.

Het valt niet mee om alles netjes te betalen en geen schulden te maken.

Het zou fijn zijn als ik wat ruimer bij kas zat.

Heb ik iets op gevonden.

Er zijn een paar mensen die ik bijzonder graag een flinke

lel zou willen verkopen.

Bloedneus - voor het dramatisch effect - mag, maar niet

ernstig gewond natuurlijk.

Als ik dat nu doe en ik enkele weken mag uitrusten in een

cel ben ik uit de problemen.

Want voor het luchten op een afgekeurde luchtplaats schuift

het binnenkort € 250,= per dag!

Effe sparen en mijn financiën zijn weer op orde en ik

weer helemaal opgelucht.

Wie zegt er nu dat Nederland niet sociaal is ?!

Groet,

Ineke

Geertruidenberg, 11-03-2012

 

 

 

 

DIEREN VERSUS BEESTEN.

Eigenlijk is dit geen column, maar een zeer dringende pleidooi

zonder enige humor, want er valt helemaal niets te lachen.

Ziet u, ik ben zelf een streng vegetarieër, maar begrijp

dat niet iedereen dat wil en kan zijn.

Ook al is dat mijn persoonlijke wensdroom: een wereld

waarin er door de mens geen enkel dier gedood wordt

om te dienen als voedsel, vermaak, kleding, proefdier,

gebruiksvoorwerpen enz.

Binnenkort worden er in Canada weer 900.000 zeehonden

neergeknuppeld en vaak bij volledig bewustzijn gevild.

Dit is legaal.

Zeehondenbont is in Nederland legaal te koop.

Mensen die het voor elkaar krijgen zeehonden neer te

knuppelen en levend te villen zijn barbaars en gevaarlijk!

Heeft u weleens in de ogen gekeken van een varken dat

met zijn snoet in een klem zit en dan gedood wordt?

Ik kan u verzekeren dat je dat nooit meer vergeet.

Wist u dat er dagelijks duizenden kuikentje levend door

een vernippermachine gaan omdat ze "geen enkel nut" hebben?

Het is barbaars. Mensen die dit kunnen doen zijn beesten.

En wat te denken van het geven van overmatige

hoeveelheden antibiotica in de veehouderij?

De Nederlandse veehouders strooien het meest kwistig

met antibiotica en hormoonpreparaten van alle

landen in Europa.

Dit brengt mens en dier in groot gevaar!

Heeft u gehoord van de super-bacterie die uit India

overgekomen is naar Europa en nu -ook in Nederland-

niet meer te bestrijden en dus dodelijk is?

Deze super-bacterie is zeer krachtig en resistent, zodat

een antibioticum er geen vat op heeft.

Dit is een direct gevolg van het toedienen van alle

zooi aan de dieren die gegeten worden.

Maar deze bacterie is slimmer dan de geldwolven,

(want de financiële belangen zijn groot natuurlijk), en de

mens zal de strijd verliezen door eigen toedoen.

De hemel zij dank voor de Partij voor de Dieren!

Zij vecht voor een wetsvoorstel om het onverdoofd slachten

(koosjer of halal of hoe het ook allemaal heten mag),

te verbieden.

Hopelijk heeft u allen ook wat beelden gezien van

dieren die op deze manier vermoord worden.

En dan vinden sommige partijen nog dat een verbod

op deze rituele slachtpartijen in strijd is met de

vrijheid van goddienst.

Gisteren zeiden enkele opperrabbijnen dat een verbod

een grote slag zou zijn voor de joodse gemeenschap.

Dat is dan jammer.

Want de dieren hebben geen enkele vrijheid en lijden

heel erg. Vanwege geloofsovertuigingen.

Gadverdamme!!!!

In de Joodse Thora - en trouwens ook in de Bijbel -

staat: Gij zult niet doden.

Er staat niet: Gij zult de mens in leven laten en de

dieren barbaars en beestachtig om zeep helpen.

Ik snap er niks van.

Toen ik enkele jaren geleden in Israel was viel me op

dat alle Joodse huizen standaard twee keukens hebben.

Beiden volledig ingericht en het is een doodzonde

als er zelfs maar een enkele vork omgewisseld wordt.

De reden: er mag geen melk in aanraking komen met

kalfsvlees, want dat is niet ethisch verantwoord.

Niet gepast en niet kies dat het gedode kalfje in

aanraking komt met de moedermelk.

Staat ook in de Thora.

Maar wel die slachtpartijen!

Fundamentalisme als het goed uitkomt.

En de Moslims zijn al net zo erg. Geen haar beter.

Gelukkig is een meerderheid in de tweede kamer

het met Marianne Thieme eens.

Over een paar weken gaat het debat over het

wetsvoorstel m.b.t. onverdoofd slachten verder.

 

Mijn pleidooi: wees toch goed voor de dieren!

Groet

 

Ineke.

13-4-2011

 

 

 

 

 

 

BEHEERSING IS BESCHAVING.

Het moet niet gekker worden. Zit ik toch maar weer naar het

journaal te kijken, neem ik kennis van een "geweldig" idee van

de PvdA: er moet een politiek keurmerk komen voor actualiteits-

programma's, zodat de kijkers niet misleid worden!

Wat een minachting voor die kijker. Voor de niet aanwezig

geachte intellegentie en het oordeelsvermogen van de kijker.

Misplaatst, aanmatigend en beledigend. PvdA: bah!

 

En dan nog wat: mijn grootmoeder had gelijk. Ze had het altijd

over "kindjes kopen". Tegenwoordig "nemen"mensen meestal kinderen.

Hoe agressief en arrogant klinkt dat. Gelukkig zijn er ook nog

mensen die kinderen "krijgen". Dat klinkt meer alsof je een geschenk

krijgt. En dat zijn kinderen ook, geschenken. Waarbij ik toe moet

geven dat je de "kadootjes"van tijd tot tijd snel weer terug wilt

sturen, omdat het loeders en ettertjes bkijken te zijn zo nu en dan.

Net als volwassenen trouwens, maar meestal is er bij grote

mensen weinig kans meer dat ze "erover heengroeien".

Maar goed, zoals mijn oma al zei: kindjes kopen behoort ook

tot de mogelijkheden. Echt waar. Krijg ik het niet, dan koop ik het toch.

Moet kunnen. (Als je maar geld hebt)

Vooral in India en Oekraine is er een hele markt ontstaan.

En wat koop je op de markt? Juist, produkten.

 

Over de uitslag van de afgelopen verkiezingen.

Bevolking van Nederland (behalve SP en Partij voor de

dierenstemmers), stemmers en niet-stemmers voor u geldt:

Eigen schuld, dikke bult. Ga achteraf niet zeuren.

Want: Als jij je niet met de politiek bemoeit.

bemoeit de politiek zich wel met jou!

 

Wat betreft Japan zal iedereen het met me eens zijn dat de

beelden van de verwoestingen uit een film lijken te komen.

Je kunt bijna niet gelovendat het echt is.

Zowat half Japan weggevaagd, uitgewist. Je kunt er alleen maar

stil van worden. En dat brengt me gelijk op iets dat zeker zo

indrukwekkend is als de verwoestingen: de kalmte en beheersing

van het Japanse volk.

In journaalbeelden zag ik een jonge man temidden van

onwerkelijke ravage aan een journalist zijn verhaal doen.

Zeer beheerst en bijna op fluistertoon vertelde hij dat er van

zijn familie niemand over was.

Ook niet van zijn vrienden, buren en dorpsgenoten.

Alles en iedereen dood en vernietigd en weggevaagd, alleen

hij als enige overgebleven. En daar stond hij, en maakte

een kleine buiging na het interview. Daar word ik stil van.

Ook was er een vrouw van 80 jaar die vriendelijk en

rustig vertelde dat ze het erg koud had en dat een warme

maaltijd heel welkom zou zijn. Waarna een buiging volgde.

En dan de rustige, keurige ellenlange rijen voor winkels

en benzinepompen. Geen geduw, geschreeuw, getrek.

Geen dramatisch, brullende agressieve chaos.

Kortom: beheersing en waardigheid. Petje af, diep

respect. Waar zag ik nu wél een brullende, agressieve,

zichzelf ophitsende, in de lucht schietende menigte?

Waar mensen zeer dramatisch, elkaar opzij donderend,

de armen in de lucht smijten en gillend iemand aanroepen?

Omdat ik geen fatwa aan mijn broek wil zou ik zeggen:

trek zelf uw conclusie.

Ineke.

22-3-2011

 

 

 

 

BEETJE MISSELIJK.

 

Tegen beter weten in kijk ik iedere ochtend om 7 uur naar het journaal.

Welgemoed, iedere morgen weer, met een volkomen onrealistische hoop.

Want het lijkt mij zo geweldig om, in alle vroegte, met een kopje

koffie in de hand, kennis te nemen van zaken die gesmeerd lopen.

Dingen waar je blij van wordt, vriendelijke interacties en transacties.

Moeder aarde die lekker in haar vel zit, zodat ze niet hoeft te schudden

om de sukkels en criminelen die haar bevolken van zich af te werpen.

En die zich dan, in haar verwarring, vergist zodat ze een gedeelte

van het Japanse volk van de kaart veegt in plaats van Kadhaffi

en zijn moordenaars. De afgelopen weken kwamen er zaken

voorbij in het journaal die me verbijsterden.

Op mijn netvlies staat het walgelijke "optreden"van de dochter van

Kadhaffi. Terwijl landgenoten door haar vader vermoord werden stond ze

daar op een soort verhoging, met een verheerlijkte glimlach op haar

intens domme snoet. Ze keek neer op het gepeupel en verkondigde

dat ze , net als haar papa, het land niet had verlaten en zou verlaten.

Nou, daar is het volk mooi klaar mee! Volgens mij is dit mens, net

als papa, geestesziek en verslaafd aan aandacht.

Of ik moet me al sterk vergissen.

 

En dan Rutte. Zag u ook die bijstandsmoeder in het journaal?

Dezelfde vrouw die vorig najaar Rutte in verlegenheid bracht door

op TV huilend te verkondigen dat de bezuinigingen haar ondergang

zouden beteken. Waarop Rutte , hiermee geconfronteerd, woest riep

dat hij haar persoonlijk ging bezoeken zodat hij haar voor kon

rekenen dat ze zich deerlijk vergiste en er zelfs iets in inkomen op

vooruit ging. Weet u het nog?

Zag ik toch deze zelfde bijstandsmoeder weer in het journaal, een

dag of wat voor de verkiezingen. Met een besmuikt, achterbaks

glimlachje vertelde ze dat ze nu had ingezien dat dit kabinet

"kansen geeft om in beweging te komen"! "We hebben mógelijkheden

met dit kabinet", zei ze ook nog. Ik zelf zeg er verder niet eens

meer wat over. Zo'n doortrapt toneelstukje, zo'n schijnvertoning!

Wat zou het schuiven?

 

En toe kwam dat domme VVD-blondje. Had bedacht dat we 130 km

per uur konden gaan rijden. Opzij, opzij, maak plaats, maak plaats,

wij hebben ongelofelijke haast. Wetenschappers hebben uitgerekend

dat door deze verhoging geen enkele file wordt opgelost, maar

er zeker meer verkeersdoden zullen vallen. Werd ook nog gezegd dat

130 km de limiet is, maar dat men pas op de bon geslingerd wordt

na 139 km! Zuchtend zet ik de TV uit.

 

Om de volgende dag weer hoopvol het journaal te bekijken.

Om geconfronteerd te worden met de volgende scene:

Rutte heeft een bakje friet in de hand en eet ervan.

Rutte geeft een frietje aan de cameraman en spreekt de volgende tekst:

"Ik heb geleerd om om altijd te delen! Alstublief, heerlijk he"!

Ja echt, hij zei het écht!

Daarbij te dom om de symboliek te erkennen: hijzelf een bak

vól frieten, minzaam- en enkel in verkiezingstijd, één enkel

frietje uitdlend aan een ander. Zo doen wij dat bij de VVD.

Verschil moet er zijn.

Je zou er onpasselijk van worden.

Gegroet,

Ineke.

16-3-2011

HEERSERS VERSUS MENSELIJKHEID.

 

Ooit kocht ik een heel dik boek bij Amnesty International

getiteld:

De encyclopedie van de Menselijkheid,

1000 terfwoorden over menselijkheid.

 

Regelmatig blader ik in dit boekwerk om zaken op te

zoeken, weer helder te krijgen, te analyseren en overdenken.

Nu, na de overwinning van het Tunesische en Egyptische

volk, in veel landen daar in de buurt, waar ook

criminele, zakkenvullende bullebakken het volk onderdrukken,

de vrijheidskoorts is uitgebroken, is het tijd om in mijn

boek het trefwoord "verzet"op te zoeken.

Verzet, rechtop.

Het recht van burgers om tegen de overheid in verzet te

komen. Tot in de 16e eeuw achtte men verzet in de regel

ongeoorloofd. Heersers regeerden volgens het "droit divin"

(van God gegeven recht) en waren dus onaantastbaar.

Nederland was een van de eerste plaatsen op de wereld

waar twijfel aan die onaantastbaarheid rees:

"Ik kan niet goedkeuren dat vorsten over het geweten

van hun onderdanen willen heersen", zie Willem van Oranje

in 1564.

Een vorst kon dus zijn recht op regeren verspelen.

Een klein stukje uit "de Akte van Verlatinge"uit 1851:

"Een prins van den lande is door God aangesteld om

hoofd te zijn over zijn onderdanen, om deze te bewaren

en te beschermen voor alle ongelijk, overlast en geweld,

gelijk een herder tot bewaring en bescherming van zijn

schapen."

En dus, wanner hij zulks niet doet, maar in plaats

van zijn onderdanen te beschermen hen probeert te

onderdrukken, te overlasten, hun vrijheid, privileges

en gebruiken te nemen, hij gehouden moet worden niet

voor een prins, maar voor een tiran!

En na die constatering mag deze heerser, "aldus

naar recht en redenen", en door mij vrij vertaald,

er met een rotgang uitgelazerd worden.

 

Misschien worden we met z'n allen hier wel wat

zenuwachtig als we nu de chaos aanschouwen in

diverse landen, maar het volk moet tenslotte ergens

beginnen!

 

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

uit 1948 moeten we, vind ik, zo af en toe eens

doorlezen om wakker te blijven.

 

Gegroet

Ineke

22-2-2011

 

R

MIJN BLAUWE STAD.

Er was een een dag, niet zo heel lang geleden,

een goede week geleden pas, dat de kleur van mijn

stad was veranderd. Op deze koude winterdag, in de

vroegte, werd ik opgeschrikt door heel veel kabaal.

Galmende dreunen, bonzen en allerlei geluid dat ik

niet thuis kon brengen, drong door van onder mijn

slaapkamerraam. Ik keek door het raam naar beneden

en zag dat de wereld blauw was geworden.

Tenminste een flink gedeelte.

Enkele mannen waren met een grote hoeveelheid

felle blauwe containers aan het sjouwen.

Er werd gegooid en gesmeten, geplakt, geklikt,

wieltjes aangeschoven en aangedraaid.

Het drong langzaam tot me door: het was geen

grapje geweest, dat van die oud-papiercontainers!

Ik had er over gehoord, maar zag er het nut niet van in.

(Nu gebeuren er wel meer dingen in mijn woonplaats

waar ik het nut niet van inzie, maar dat is weer een ander verhaal)

Kreeg ook een brief thuis met de mededeling van verstrekking

container, omdat ik had aangegeven er een te willen.

Nu heb ik helemaal niet aangegeven zo'n gevaarte

te willen, maar dat zie ik blijkbaar verkeerd.

Niet protesteren in instemmen!

Men gaat er regelmatig van uit dat je allerlei zaken

wilt, tenzij je het tegendeel hebt beweerd.

(Schriftelijk bezwaar maken is meestal verplicht.)

In dir geval kon ik wel dénken dat ik geen container

wilde, maar zo werkt het niet.

Anderen besloten dat ik mijn oud papier in een blauwe

container ging gooien. Aangezien ik tegen deze beslissing

niet tijdig heb geprotesteerd, en anderen in de straat ook niet,

( of ze willen er graag één, dat kan ook nog) ziet op deze ochtend

de straat blauw, en is er één van die dingen voor mij.

In de loop van de ochtend zie ik overal dat blauw

terug, waar ik ook ga in Geertruidenberg.

 

Nu zul je misschien denken: wat zeurt dat mens over

keurige containers, waar we allen keurig ons oud

papier in gaan gooien. Op het eerste gezicht lijkt er

ook niets mis mee, ware het niet dat ik al twee van dingen

in de schuur heb staan. En ik zette mijn oud papier altijd

al keurig in een kartonnen doos aan straat. En ik denk dat

de kosten von containers en vuilniswagen hoger zijn dan

de opbrengst van het oud papier. Bewijs mij het tegendeel

maar eens. En ik dacht dat we moesten bezuinigen.

En ik vraag me af hoeveel containers er nog gaan komen.

We kunnen tenslotte nog kiezen uit rood en geel, paars

of oranje, wit, bruin, enz. Begrijp me goed: ik vind het

scheiden van afval een hele goede zaak.

 

Waar ik nou zo pissig van word is de hoeveelheid

afval die we met z'n allen produceren!

Bijvoorbeeld: ongeveer 35% van het voedsel

dat we aanschaffen smijten we ook weer weg.

Allerlei spullen schaffen we aan om het vervolgens

net zo snel weer af te danken.

Is dan net niet trendy meer of zo.

En wat te denken van alle zooi die we dumpen in

zogenaamde derde wereldlanden.

Gevaarlijk afval gaat straks in woonwijken onder

de grond. Moet ook kunnen.

We komen nog eens om in onze eigen rotzooi.

Mag het ietsje minder?

 

Ineke

8-2-2011

 

 

 

 

AAN MIJN VOETVOLK

Gastcolumm 28-01-2010.

Uit diverse opiniepeilingen blijkt dat 89% van u niet wil dat we naar Afghanistan gaan.

U bent natuurlijk niet allemaal even slim als ik, maar u begrijpt vast wel dat ik schijt heb

aan wat u wilt. En u heeft nu mogen ervaren wat een slim persoon als ik kan doen: een missie

naar Afghanistan sturen, ook al leven we in een democratisch land. Goed, hé!

Ik eis dat u hiervoor bewondering heeft!

 

Want daar gaat het natuurlijk om begrijpt u, bewondering van Amerika, van de wereld,

want er gaan weer Nederlanders meedoen in Afghanistan. Op zich kunnen die klote-Afghanen

mij natuurlijk niets schelen. Ze zijn toch niet meer te redden.

En maakt u zich nu maar geen zorgen: ik weet wat ik doe en heb de regie in handen.

Als ik zeg dat die Afghanen zus moeten doen, dan doén ze natuurlijk zó! Eh, zus.

Er moet daar wat beschaving gebracht worden, begrijpt u.

Stel je toch eens voor dat er bijvoorbeeld overal zomaar veel te hard gereden

wordt door al die Afghanen, of door rood licht gereden in die zandbak.

En dat je dan niet op de bon geslingerd wordt.

Het toppunt van achterlijkheid!

U ziet nu zelf dat ik daar iets aan moet doen. Politie moet er komen!

Ook voor de inbraken, burenruzies en huiselijk geweld. Korte metten!

 

Tot slot, beste mensen, ga ik u mededelen dat ik de belasting een ietje-pietje

moet verhogen. (Niet voor bonus-ontvangers natuurlijk). Want u begrijpt

toch zeker ook dat al die bonnenboekjes ergens van betaald moeten worden.

 

Ik ben tevreden.

Gegroet,

M.R.

ps. : ha ha

 

 

 

 

 

Filosofie over Mening


(mening over mening- mening over oordeel- oordeel over mening)


Eigenlijk vind ik dat we niet overal een mening over hoeven te hebben.
Zouden moeten willen hebben.
Zaken, (gebeurtenissen, ontwikkelingen enz.), moeten mogen sudderen in jezelf, nauwelijks gedacht, onuitgesproken, niet openbaar gemaakt, niet geanalyseerd, afgewogen, niet verworden tot een helder standpunt, niet bekeken vanuit verschillende invalshoeken.
Maar kun je helemaal ontkomen aan het vormen van meningen?
Blijkbaar niet want, het bovenstaande gezegd hebbende, blijkt daariut dat ik een mening heb geventileerd.
Waaruit ontstaat – en bestaat een mening?

  • Waarneming. Je hoort en- of ziet iets.
  • Gevoel – emotie: reactie zoals verontwaardiging, blijheid, woede, angst, twijfel enz.

Dan volgt onderzoek op reactie.

  • Is dit (onderwerp) voor mij aanvaardbaar.
  • Kan – moet – wil ik reageren? (handelen)
  • Mag ik dit vinden? (politieke correctheid)

Ach, ach, wat een gedoe! Wat lastig voor een mens als ik, iemand vol twijfel. Ik kan soms bijna jaloers zijn op mensen die, (ik ken er enkele), meteen een helder standpunt kunnen innemen over zo ongeveer alles wat er is en zich voordoet.
Wat een rust in de tent! En wat hou je dan een hoop tijd over voor het doen van nuttige dingen als je niet zo veel tijd nodig hebt om na te denken en je mening te vormen. En ik, sufferd, ben aan het worstelen om zaken voor mij zelf helder te krijgen.
En dan ben ik er nog niet, want ik vraag me ook af waar mijn mening van afhangt. Duidelijk niet van wat de buren vinden, maar van mijn eigen geweten. Dat lijkt een snelle, duidelijke conclusie, maar dan vraag ik me weer af of mijn uiteindelijke mening ergens over altijd wel 100% zuiver op de graad is. Dat moet natuurlijk onderzocht worden.
En de volgende vraag is: waarom willen we zo nodig een mening vormen?
Laatst hoorde ik iemand zeggen: “Tegenwoordig willen mensen altijd overal een mening over hebben.” Hoe zou dat komen? Zou het kunnen zijn dat het een behoefte aan zekerheid is? Is het vormen van een duidelijke mening net zoiets als het scheppen van orde in de chaos, in een wereld die niet meer te overzien is? Een wereld waarin dingen gebeuren – en worden gezegd – die soms een groot gevoel van vervreemding teweeg brengen.
We kunnen ons ook nog afvragen: wat is een mening nu eigenlijk? Want ik mag wel een mening vormen, maat niet oordelen of veroordelen. Als ik heb besloten hoe ik ergens over denk, oordeel of veroordeel ik dan ook, want dat mag weer niet! Ik raadpleeg het woordenboek.

  • Mening  =  wijze waarop men over een bepaalde zaak denkt.
  • Oordeel  =  goed – of afkeurende uitspraak.
  • Oordelen =  door redenering tot een gevolgtrekking komen.
  • Veroordelen = schuldig oordelen – afkeuren, afwijzen.
  • Standpunt = beschouwing, zienswijze – mening – opvatting.

Dit is duidelijk en minder fraai. Ik oordeel en veroordeel dus soms wel. Want ik keur wel eens af en wijs weleens af.
Voor nu vraag ik me als laatste nog één ding af: Wat voor nut heeft het vormen van een mening? Misschien gaat het erom dat je door nadenken een weg kunt vinden in de paradoxen van het leven. Of zoiets.
En omdat ik zo’n langzame denker vol twijfels ben, schrijf ik. Want debatteren in een gezelschap is niet iets waar ik goed in ben. Spreken is niet mijn sterkste kant. Maar een grote troost heb ik: ik hoef mezelf niet te horen praten om te weten dat ik besta! Nog een troost is dat ik concludeer dat ik niet zomaar ongenuanceerd wat roep over van alles en nog wat. En toegegeven: soms vorm ik mijn mening in een fractie van een seconde! Doch meestal is er een langdurende twijfel, helaas
Maar er is toch wel een sprankje hoop voor mij, want een Japanse wijsgeer en filosoof, een zekere Hakvin, die ik nooit ontmoette omdat ik niet verkeer te midden van wijsgeren en filosofen, en ook omdat hij leefde van 1685 tot 1768, heeft gezegd:


Onder de grote twijfel
Ligt het grote begrijpen.
Is de twijfel voldoende sterk,
Dan ontstaat er ook voldoende begrip.

Hoera!

Ineke
Januari 2011

 

 

 

Geertruidenberg, 25-11-2010

Beschouwing versus Vermaak

Er moet  mij  iets van het hart. Deze ochtend om 07.00 uur zag ik op de tv het nieuws. Te midden van mijn ongelukken, moord, politiek gekrakeel, enz.,

was er een kort berichtje, dat me sindsdien niet meer losliet.


Het was dit: De nieuwe rage in China – het vermorzelen van onschuldige konijntjes door er met pumps (schoenen met messcherpe stilettohakken) op te stampen

. Als vorm van vermaak. Laat het even tot je doordringen.


Zojuist om 11.00 uur keek ik opnieuw naar het nieuws. En wat ik al verwachtte bleek ook zo te zijn:

dit korte – bijna terloopse- nieuwsonderdeeltje was uit de nieuwsuitzending verdwenen. Net zo terloops. Geen nieuwswaarde meer.


Er zijn van die dagen waarop ik de hoop bijna opgeef. De hoop dat – weliswaar langzaam- het goede, het gezonde verstand, het mededogen,

de liefde – zo u wilt, zal overwinnen. Want stel je eens voor wat voor kwaliteiten er nodig zijn om geweldig plezier te ontlenen aan het

stampen met naaldhaken op een klein konijntje. Wat is er in een mens nodig om te gillen van plezier als je flink hebt staan stampen,

dwars door bijvoorbeeld het buikje of het oogje van het diertje en het daar kronkelend en gillend van angst en pijn aan je naaldhak hangt?
En laten we niet vergeten dat dit konijntje niet met een zwaar bewapend leger de landsgrenzen heeft overschreden, niet met raketten heeft geschoten,

geen families in stukken heeft gehakt, vanwege een religieuze of politieke ideologie, geen jood heeft vergast of moslim beledigd.


Het diertje was alleen een konijntje. Was, want het gaf zijn leven om de mens te vermaken, zodat ze het beiden uitgilden.

De mens van plezier, het konijntje van pijn.


Ik ben verbijsterd en zal me de rest van de dag – en nog lang daarna blijven afvragen wat er voor nodig is om zoiets te kunnen doen

en er dan blij van worden. Het eerste dat me te binnen schiet is puur sadisme. En dat is levensgevaarlijk voor dier, mens en aarde.

Chinezen hebben wel meer verbijsterende gewoonten. Bijvoorbeeld het eten van de warme hersenen van een levende aap.

Alleen weggelegd voor de rijken. Exclusief en chique. De documentaire waarin dit te zien was, is me altijd bijgebleven.


“Aan de manier waarop men met hun dieren omgaat, kun je de beschaving van een volk afmeten” (Ghandi)


Sadisme impliceert –naar mijn persoonlijke mening- de afwezigheid van geweten, iedere vorm van vriendelijkheid en

redelijkheid en de zeer sterk aanwezige, grote behoefte om volledige macht over  de ander uit te oefenen.

Op ieder gebied. Goh, waar doet me dit – in verband met China – toch aan denken?


Kut-Chinezen.  Sommige. Gadverdamme.


Ineke.

PS.  
Als je in de bibliotheek een boek wilt zoeken over Tibet kun je lang zoeken. Zoals ik, simpele ziel, deed.

Want ik dacht te moeten kijken onder de “T”van Tibet. Wat een sufferd was ik,

want bij navraag bleek Tibet natuurlijk alleen te vinden onder de “C” van China.


En het was toch echt een Nederlandse bibliotheek!
Macht met een hoofdletter.

 

Beste Mensen



Als ik hardop zeg, dat de bouw vam een grote moskee in Oosterhout

mij een ongemakkelijk gevoel geeft, word ik dan vervolgd?

 

Als er ergens een citaat van Theo van Gogh geplubliceerd wordt, met

daarin bijv. het woord "geitenneukers", wordt hij dan nu postuum vervolgd?

 

Als ik hardop zeg, dat ik een ongemakkelijk en onveilig gevoel krijg, als ik in

aanraking kom met een vrouw(?) in boerka, word ik dan vervolgd?

 

Als ik hardop zeg, dat ik denk dat de Paus niet goed bij zijn hoofd is

en misschien ook nog een leugenaar, word ik dan vervolgd?

 

Als ik hardop zeg, dat er, net zoals uit de Koran, ook wel wat gewelddadige teksten

uit de Bijbel gescheurd zouden kunnen worden, (bijv."Werpt de kinderen uwer vijanden

tegen de rotsen") word ik dan vervolgd?

 

Als ik een film maak met daarin voornamelijk beelden van gebeurtenis, die feitelijk plaatsvonden,

dus feiten, krijg ik dan bescherming en - of word ik dan vervolgd?

 

Als ik hardop zeg, dat Geert Wilders voor mij persoonlijk een functie heeft, namelijk, dat hij

eraan meehelpt dat ik mezelf constant vragen blijf stellen en blijf nadenken over belangrijke

zaken zoals vrijheid, tolerantie, racisme, discriminatie, openbare en persoonlijke grenzen, onrust en integriteit, etc.

 word ik dan de SP uitgesmeten?

 

Neemt u mij niet kwalijk, dat ik mijzelf hardop wat dingen afvroeg.

Ík wil namelijk niemand beledigen, kwetsen of aanzetten tot haat.

Maar je weet maar nooit!

Toch ben ik nog lang niet klaar met vragen, dus wordt vervolgd!

Ineke, Geertruidenberg, 12 februari 2009

 

 

 

Regels en Onverschilligheid



Soms voel ik zo'n woede over bepaalde onrechtvaardigheden, dat ik er veel over zou willen zeggen.
En krijg vervolgens geen woord op papier.
Soms kom ik dan teksten van anderen tegen die mij raken, en precies dat zeggen waar ik zelf geen woorden voor vond.

En dan weet ik dat zwijgen mij past.

Deze keer twee gedichten uit de bundel:

"Liefde kan maar beter naamloos zijn"
van Amnesty International.
Gabriela Mistral (1889- 1957) was onderwijzeres en groeide uit tot de bekendste dichteres van Chili.
In 1945 kreeg ze de Nobelprijs voor Literatuur.

De vreemdelinge


Ze praat met een accent van vreemde kusten,
met onbekend wier en onbekend zand;
ze bidt tot God, zoals zij denkt dat het moet,
afgetakeld als iemand die op sterven ligt.
In onze tuin, die we nu een beetje raar vinden,
heeft ze cactussen en doornstruiken geplant.
Ze ademt woestijnlucht in, ze had lief
met een hartstocht waarover ze nooit vertelde,
een die haar haren witte, en zóú ze erover vertellen,
dan was het net de kaart van een andere planeet.
Ze leeft zo'n tachtig jaar al onder ons,
maar voor ons zal ze altijd net zijn aangekomen,
hijgend en steunend in een taal
die alleen dieren begrijpen.
Onder ons zal ze sterven,
op een nacht van haar ergste hartzeer,
met enkel haar bestemming als hoofdkussen,
de sprakeloze dood van vreemdelinge.

Ellen Warmond is het pseudoniem van de dichteres P.C. van Yperen(1930).
Ze verwierf zich met vijftien bundels vanaf een belangrijke plaats in de Nederlandse dichtkunst en kreeg verscheidene literaire prijzen.


De Leider spreekt


Een generaal lijdt aan een ziekte
waar meestal anderen aan sterven

zingend: wij gaan nog niet naar huis
onder het vaandel "OPGERUIMD STAAT NETJES"

De man die het weten kan zegt:
alles is grondig geregeld
wij moeten niet grommen of blaffen
maar mooizitten op de ruïnes
stilliggen als stof op puin

wij moeten vrolijk zijn als kinderen
die niet beseffen dat het bedtijd is
en dat hun speelgoed dan wordt afgenomen
wij moeten zoet spelen en zwijgen

de man die het weten kan zegt:
alles is grondig geregeld
wij moeten hardhorend en blind zijn
iet bang zijn in het donker van de dood

wij moeten heel stil zijn en wachten
want alles is grondig geregeld.
Ineke

Eerdere columns

Recent nieuws

Uit de agenda

    SP Nieuws
    Tweede Kamerverkiezingen 12 september 2012
    1 voor allen
    Laat zien waarom je SP-lid bent

    Vroeg of laat
    Studio SP
    top