Na lange tijd van afwezigheid is nu de tijd weer aangebroken om stukskes te schrijven.
Met enige regelmaat in de tijd, dat is het voornemen.
Zo'n beetje mijmerend over het voorbijgaan van de tijd, bedenk ik me
dat het allermooiste, menselijkste, herkenbaarste stukje in de bijbel
dat ik ken, ook gaat over de tijd.
Ik vind het niet zo'n slecht idee om er de eerste column mee te
beginnen. Misschien heeft u er iets aan.
Alles heeft zijn tijd onder de zon.
Alles heeft zijn uur en tijd, alles in dit leven.
Er is een tijd om te baren
en er is een uur om te sterven,
een tijd om te planten,
een tijd om te rooien;
er is een tijd om te doden
en een tijd om te genezen
een voor afbreken
en een voor opbouwen;
er is een moment voor huilen
en een voor lachen,
voor rouwen,
en voor dansen;
er is een tijd van liefde
en een tijd van eenzaamheid,
van kussen
en van afwenden;
en er is een tijd van zoeken
en een tijd van verliezen,
een tijd van bewaren
en een tijd van wegdoen;
er is een moment om te scheuren
en een om de scheuren te repareren,
een moment voor zwijgen
en een moment voor spreken;
er is een tijd voor liefhebben
en een tijd voor haten;
voor oorlog
en voor vrede.
------Prediker--------
En zo is het. Troostrijk en verontrustend tegelijk. Maar vooral
menselijk. En nu zeg ik er niets meer over, op één ding na:
als het tijd is om te doden wordt daar - zoals ik het zie -
mee bedoeld: het uitroeien van je eigen slechte daden en
gedachten. Dus niet het om zeep helpen van die klere-buurman
of zo. (Dit terzijde voor fundamentalisten!)
En dan wil ik echt nog even iets kwijt over geraniums.
Beter gezegd: over dat gezeik over geraniums!
Het is opvallend hoe vaak je het - in zeer negatieve zin -
hoort: "achter de geraniums zitten."
Ik hou van geraniums en ik kan met plezier naar de mijne kijken.
Ook zit ik er wel eens achter. En dat is heel positief.
Rustig kijken naar die mooie bloemetjes, beetje filosoferen.
Over groei en bloei en ondergang en alles waar het tijd voor is.
Maar blijkbaar ben ik dan een sukkelige trut die niet
in beweging te krijgen is, asociaal, werkschuw enz.
Wat een flauwekul! Zat iedereen maar af en toe eens een
tijdje te mediteren achter de geraniums. Geeft rust.
Er is pas een probleem als je niet meer achter die geraniums
uitkomt. Maar dat is ook zo als je in de tuinstoel blijft zitten,
of in de kroeg of waar dan ook.
Dus zeik nu eens niet meer over die geraniums a.u.b.
Voor het moment is er nog één ding te melden: het is
mogelijk dat ik voorlopig mijn stukskes ergens anders ga
schrijven en ik even uit beeld ben.
Laat het mij uitleggen: financiëel is het bij mij - zoals bij
de meeste gewone mensen denk ik - nogal krap op dit moment.
Het valt niet mee om alles netjes te betalen en geen schulden te maken.
Het zou fijn zijn als ik wat ruimer bij kas zat.
Heb ik iets op gevonden.
Er zijn een paar mensen die ik bijzonder graag een flinke
lel zou willen verkopen.
Bloedneus - voor het dramatisch effect - mag, maar niet
ernstig gewond natuurlijk.
Als ik dat nu doe en ik enkele weken mag uitrusten in een
cel ben ik uit de problemen.
Want voor het luchten op een afgekeurde luchtplaats schuift
het binnenkort € 250,= per dag!
Effe sparen en mijn financiën zijn weer op orde en ik
weer helemaal opgelucht.
Wie zegt er nu dat Nederland niet sociaal is ?!
Groet,
Ineke
Geertruidenberg, 11-03-2012
DIEREN VERSUS BEESTEN.
Eigenlijk is dit geen column, maar een zeer dringende pleidooi
zonder enige humor, want er valt helemaal niets te lachen.
Ziet u, ik ben zelf een streng vegetarieër, maar begrijp
dat niet iedereen dat wil en kan zijn.
Ook al is dat mijn persoonlijke wensdroom: een wereld
waarin er door de mens geen enkel dier gedood wordt
om te dienen als voedsel, vermaak, kleding, proefdier,
gebruiksvoorwerpen enz.
Binnenkort worden er in Canada weer 900.000 zeehonden
neergeknuppeld en vaak bij volledig bewustzijn gevild.
Dit is legaal.
Zeehondenbont is in Nederland legaal te koop.
Mensen die het voor elkaar krijgen zeehonden neer te
knuppelen en levend te villen zijn barbaars en gevaarlijk!
Heeft u weleens in de ogen gekeken van een varken dat
met zijn snoet in een klem zit en dan gedood wordt?
Ik kan u verzekeren dat je dat nooit meer vergeet.
Wist u dat er dagelijks duizenden kuikentje levend door
een vernippermachine gaan omdat ze "geen enkel nut" hebben?
Het is barbaars. Mensen die dit kunnen doen zijn beesten.
En wat te denken van het geven van overmatige
hoeveelheden antibiotica in de veehouderij?
De Nederlandse veehouders strooien het meest kwistig
met antibiotica en hormoonpreparaten van alle
landen in Europa.
Dit brengt mens en dier in groot gevaar!
Heeft u gehoord van de super-bacterie die uit India
overgekomen is naar Europa en nu -ook in Nederland-
niet meer te bestrijden en dus dodelijk is?
Deze super-bacterie is zeer krachtig en resistent, zodat
een antibioticum er geen vat op heeft.
Dit is een direct gevolg van het toedienen van alle
zooi aan de dieren die gegeten worden.
Maar deze bacterie is slimmer dan de geldwolven,
(want de financiële belangen zijn groot natuurlijk), en de
mens zal de strijd verliezen door eigen toedoen.
De hemel zij dank voor de Partij voor de Dieren!
Zij vecht voor een wetsvoorstel om het onverdoofd slachten
(koosjer of halal of hoe het ook allemaal heten mag),
te verbieden.
Hopelijk heeft u allen ook wat beelden gezien van
dieren die op deze manier vermoord worden.
En dan vinden sommige partijen nog dat een verbod
op deze rituele slachtpartijen in strijd is met de
vrijheid van goddienst.
Gisteren zeiden enkele opperrabbijnen dat een verbod
een grote slag zou zijn voor de joodse gemeenschap.
Dat is dan jammer.
Want de dieren hebben geen enkele vrijheid en lijden
heel erg. Vanwege geloofsovertuigingen.
Gadverdamme!!!!
In de Joodse Thora - en trouwens ook in de Bijbel -
staat: Gij zult niet doden.
Er staat niet: Gij zult de mens in leven laten en de
dieren barbaars en beestachtig om zeep helpen.
Ik snap er niks van.
Toen ik enkele jaren geleden in Israel was viel me op
dat alle Joodse huizen standaard twee keukens hebben.
Beiden volledig ingericht en het is een doodzonde
als er zelfs maar een enkele vork omgewisseld wordt.
De reden: er mag geen melk in aanraking komen met
kalfsvlees, want dat is niet ethisch verantwoord.
Niet gepast en niet kies dat het gedode kalfje in
aanraking komt met de moedermelk.
Staat ook in de Thora.
Maar wel die slachtpartijen!
Fundamentalisme als het goed uitkomt.
En de Moslims zijn al net zo erg. Geen haar beter.
Gelukkig is een meerderheid in de tweede kamer
het met Marianne Thieme eens.
Over een paar weken gaat het debat over het
wetsvoorstel m.b.t. onverdoofd slachten verder.
Mijn pleidooi: wees toch goed voor de dieren!
Groet
Ineke.
13-4-2011
Het moet niet gekker worden. Zit ik toch maar weer naar het
journaal te kijken, neem ik kennis van een "geweldig" idee van
de PvdA: er moet een politiek keurmerk komen voor actualiteits-
programma's, zodat de kijkers niet misleid worden!
Wat een minachting voor die kijker. Voor de niet aanwezig
geachte intellegentie en het oordeelsvermogen van de kijker.
Misplaatst, aanmatigend en beledigend. PvdA: bah!
En dan nog wat: mijn grootmoeder had gelijk. Ze had het altijd
over "kindjes kopen". Tegenwoordig "nemen"mensen meestal kinderen.
Hoe agressief en arrogant klinkt dat. Gelukkig zijn er ook nog
mensen die kinderen "krijgen". Dat klinkt meer alsof je een geschenk
krijgt. En dat zijn kinderen ook, geschenken. Waarbij ik toe moet
geven dat je de "kadootjes"van tijd tot tijd snel weer terug wilt
sturen, omdat het loeders en ettertjes bkijken te zijn zo nu en dan.
Net als volwassenen trouwens, maar meestal is er bij grote
mensen weinig kans meer dat ze "erover heengroeien".
Maar goed, zoals mijn oma al zei: kindjes kopen behoort ook
tot de mogelijkheden. Echt waar. Krijg ik het niet, dan koop ik het toch.
Moet kunnen. (Als je maar geld hebt)
Vooral in India en Oekraine is er een hele markt ontstaan.
En wat koop je op de markt? Juist, produkten.
Over de uitslag van de afgelopen verkiezingen.
Bevolking van Nederland (behalve SP en Partij voor de
dierenstemmers), stemmers en niet-stemmers voor u geldt:
Eigen schuld, dikke bult. Ga achteraf niet zeuren.
Want: Als jij je niet met de politiek bemoeit.
bemoeit de politiek zich wel met jou!
Wat betreft Japan zal iedereen het met me eens zijn dat de
beelden van de verwoestingen uit een film lijken te komen.
Je kunt bijna niet gelovendat het echt is.
Zowat half Japan weggevaagd, uitgewist. Je kunt er alleen maar
stil van worden. En dat brengt me gelijk op iets dat zeker zo
indrukwekkend is als de verwoestingen: de kalmte en beheersing
van het Japanse volk.
In journaalbeelden zag ik een jonge man temidden van
onwerkelijke ravage aan een journalist zijn verhaal doen.
Zeer beheerst en bijna op fluistertoon vertelde hij dat er van
zijn familie niemand over was.
Ook niet van zijn vrienden, buren en dorpsgenoten.
Alles en iedereen dood en vernietigd en weggevaagd, alleen
hij als enige overgebleven. En daar stond hij, en maakte
een kleine buiging na het interview. Daar word ik stil van.
Ook was er een vrouw van 80 jaar die vriendelijk en
rustig vertelde dat ze het erg koud had en dat een warme
maaltijd heel welkom zou zijn. Waarna een buiging volgde.
En dan de rustige, keurige ellenlange rijen voor winkels
en benzinepompen. Geen geduw, geschreeuw, getrek.
Geen dramatisch, brullende agressieve chaos.
Kortom: beheersing en waardigheid. Petje af, diep
respect. Waar zag ik nu wél een brullende, agressieve,
zichzelf ophitsende, in de lucht schietende menigte?
Waar mensen zeer dramatisch, elkaar opzij donderend,
de armen in de lucht smijten en gillend iemand aanroepen?
Omdat ik geen fatwa aan mijn broek wil zou ik zeggen:
trek zelf uw conclusie.
Ineke.
22-3-2011
BEETJE MISSELIJK.
Tegen beter weten in kijk ik iedere ochtend om 7 uur naar het journaal.
Welgemoed, iedere morgen weer, met een volkomen onrealistische hoop.
Want het lijkt mij zo geweldig om, in alle vroegte, met een kopje
koffie in de hand, kennis te nemen van zaken die gesmeerd lopen.
Dingen waar je blij van wordt, vriendelijke interacties en transacties.
Moeder aarde die lekker in haar vel zit, zodat ze niet hoeft te schudden
om de sukkels en criminelen die haar bevolken van zich af te werpen.
En die zich dan, in haar verwarring, vergist zodat ze een gedeelte
van het Japanse volk van de kaart veegt in plaats van Kadhaffi
en zijn moordenaars. De afgelopen weken kwamen er zaken
voorbij in het journaal die me verbijsterden.
Op mijn netvlies staat het walgelijke "optreden"van de dochter van
Kadhaffi. Terwijl landgenoten door haar vader vermoord werden stond ze
daar op een soort verhoging, met een verheerlijkte glimlach op haar
intens domme snoet. Ze keek neer op het gepeupel en verkondigde
dat ze , net als haar papa, het land niet had verlaten en zou verlaten.
Nou, daar is het volk mooi klaar mee! Volgens mij is dit mens, net
als papa, geestesziek en verslaafd aan aandacht.
Of ik moet me al sterk vergissen.
En dan Rutte. Zag u ook die bijstandsmoeder in het journaal?
Dezelfde vrouw die vorig najaar Rutte in verlegenheid bracht door
op TV huilend te verkondigen dat de bezuinigingen haar ondergang
zouden beteken. Waarop Rutte , hiermee geconfronteerd, woest riep
dat hij haar persoonlijk ging bezoeken zodat hij haar voor kon
rekenen dat ze zich deerlijk vergiste en er zelfs iets in inkomen op
vooruit ging. Weet u het nog?
Zag ik toch deze zelfde bijstandsmoeder weer in het journaal, een
dag of wat voor de verkiezingen. Met een besmuikt, achterbaks
glimlachje vertelde ze dat ze nu had ingezien dat dit kabinet
"kansen geeft om in beweging te komen"! "We hebben mógelijkheden
met dit kabinet", zei ze ook nog. Ik zelf zeg er verder niet eens
meer wat over. Zo'n doortrapt toneelstukje, zo'n schijnvertoning!
Wat zou het schuiven?
En toe kwam dat domme VVD-blondje. Had bedacht dat we 130 km
per uur konden gaan rijden. Opzij, opzij, maak plaats, maak plaats,
wij hebben ongelofelijke haast. Wetenschappers hebben uitgerekend
dat door deze verhoging geen enkele file wordt opgelost, maar
er zeker meer verkeersdoden zullen vallen. Werd ook nog gezegd dat
130 km de limiet is, maar dat men pas op de bon geslingerd wordt
na 139 km! Zuchtend zet ik de TV uit.
Om de volgende dag weer hoopvol het journaal te bekijken.
Om geconfronteerd te worden met de volgende scene:
Rutte heeft een bakje friet in de hand en eet ervan.
Rutte geeft een frietje aan de cameraman en spreekt de volgende tekst:
"Ik heb geleerd om om altijd te delen! Alstublief, heerlijk he"!
Ja echt, hij zei het écht!
Daarbij te dom om de symboliek te erkennen: hijzelf een bak
vól frieten, minzaam- en enkel in verkiezingstijd, één enkel
frietje uitdlend aan een ander. Zo doen wij dat bij de VVD.
Verschil moet er zijn.
Je zou er onpasselijk van worden.
Gegroet,
Ineke.
16-3-2011
HEERSERS VERSUS MENSELIJKHEID.
Ooit kocht ik een heel dik boek bij Amnesty International
getiteld:
De encyclopedie van de Menselijkheid,
1000 terfwoorden over menselijkheid.
Regelmatig blader ik in dit boekwerk om zaken op te
zoeken, weer helder te krijgen, te analyseren en overdenken.
Nu, na de overwinning van het Tunesische en Egyptische
volk, in veel landen daar in de buurt, waar ook
criminele, zakkenvullende bullebakken het volk onderdrukken,
de vrijheidskoorts is uitgebroken, is het tijd om in mijn
boek het trefwoord "verzet"op te zoeken.
Verzet, rechtop.
Het recht van burgers om tegen de overheid in verzet te
komen. Tot in de 16e eeuw achtte men verzet in de regel
ongeoorloofd. Heersers regeerden volgens het "droit divin"
(van God gegeven recht) en waren dus onaantastbaar.
Nederland was een van de eerste plaatsen op de wereld
waar twijfel aan die onaantastbaarheid rees:
"Ik kan niet goedkeuren dat vorsten over het geweten
van hun onderdanen willen heersen", zie Willem van Oranje
in 1564.
Een vorst kon dus zijn recht op regeren verspelen.
Een klein stukje uit "de Akte van Verlatinge"uit 1851:
"Een prins van den lande is door God aangesteld om
hoofd te zijn over zijn onderdanen, om deze te bewaren
en te beschermen voor alle ongelijk, overlast en geweld,
gelijk een herder tot bewaring en bescherming van zijn
schapen."
En dus, wanner hij zulks niet doet, maar in plaats
van zijn onderdanen te beschermen hen probeert te
onderdrukken, te overlasten, hun vrijheid, privileges
en gebruiken te nemen, hij gehouden moet worden niet
voor een prins, maar voor een tiran!
En na die constatering mag deze heerser, "aldus
naar recht en redenen", en door mij vrij vertaald,
er met een rotgang uitgelazerd worden.
Misschien worden we met z'n allen hier wel wat
zenuwachtig als we nu de chaos aanschouwen in
diverse landen, maar het volk moet tenslotte ergens
beginnen!
De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens
uit 1948 moeten we, vind ik, zo af en toe eens
doorlezen om wakker te blijven.
Gegroet
Ineke
22-2-2011
R
MIJN BLAUWE STAD.
Er was een een dag, niet zo heel lang geleden,
een goede week geleden pas, dat de kleur van mijn
stad was veranderd. Op deze koude winterdag, in de
vroegte, werd ik opgeschrikt door heel veel kabaal.
Galmende dreunen, bonzen en allerlei geluid dat ik
niet thuis kon brengen, drong door van onder mijn
slaapkamerraam. Ik keek door het raam naar beneden
en zag dat de wereld blauw was geworden.
Tenminste een flink gedeelte.
Enkele mannen waren met een grote hoeveelheid
felle blauwe containers aan het sjouwen.
Er werd gegooid en gesmeten, geplakt, geklikt,
wieltjes aangeschoven en aangedraaid.
Het drong langzaam tot me door: het was geen
grapje geweest, dat van die oud-papiercontainers!
Ik had er over gehoord, maar zag er het nut niet van in.
(Nu gebeuren er wel meer dingen in mijn woonplaats
waar ik het nut niet van inzie, maar dat is weer een ander verhaal)
Kreeg ook een brief thuis met de mededeling van verstrekking
container, omdat ik had aangegeven er een te willen.
Nu heb ik helemaal niet aangegeven zo'n gevaarte
te willen, maar dat zie ik blijkbaar verkeerd.
Niet protesteren in instemmen!
Men gaat er regelmatig van uit dat je allerlei zaken
wilt, tenzij je het tegendeel hebt beweerd.
(Schriftelijk bezwaar maken is meestal verplicht.)
In dir geval kon ik wel dénken dat ik geen container
wilde, maar zo werkt het niet.
Anderen besloten dat ik mijn oud papier in een blauwe
container ging gooien. Aangezien ik tegen deze beslissing
niet tijdig heb geprotesteerd, en anderen in de straat ook niet,
( of ze willen er graag één, dat kan ook nog) ziet op deze ochtend
de straat blauw, en is er één van die dingen voor mij.
In de loop van de ochtend zie ik overal dat blauw
terug, waar ik ook ga in Geertruidenberg.
Nu zul je misschien denken: wat zeurt dat mens over
keurige containers, waar we allen keurig ons oud
papier in gaan gooien. Op het eerste gezicht lijkt er
ook niets mis mee, ware het niet dat ik al twee van dingen
in de schuur heb staan. En ik zette mijn oud papier altijd
al keurig in een kartonnen doos aan straat. En ik denk dat
de kosten von containers en vuilniswagen hoger zijn dan
de opbrengst van het oud papier. Bewijs mij het tegendeel
maar eens. En ik dacht dat we moesten bezuinigen.
En ik vraag me af hoeveel containers er nog gaan komen.
We kunnen tenslotte nog kiezen uit rood en geel, paars
of oranje, wit, bruin, enz. Begrijp me goed: ik vind het
scheiden van afval een hele goede zaak.
Waar ik nou zo pissig van word is de hoeveelheid
afval die we met z'n allen produceren!
Bijvoorbeeld: ongeveer 35% van het voedsel
dat we aanschaffen smijten we ook weer weg.
Allerlei spullen schaffen we aan om het vervolgens
net zo snel weer af te danken.
Is dan net niet trendy meer of zo.
En wat te denken van alle zooi die we dumpen in
zogenaamde derde wereldlanden.
Gevaarlijk afval gaat straks in woonwijken onder
de grond. Moet ook kunnen.
We komen nog eens om in onze eigen rotzooi.
Mag het ietsje minder?
Ineke
8-2-2011
AAN MIJN VOETVOLK
Gastcolumm 28-01-2010.
Uit diverse opiniepeilingen blijkt dat 89% van u niet wil dat we naar Afghanistan gaan.
U bent natuurlijk niet allemaal even slim als ik, maar u begrijpt vast wel dat ik schijt heb
aan wat u wilt. En u heeft nu mogen ervaren wat een slim persoon als ik kan doen: een missie
naar Afghanistan sturen, ook al leven we in een democratisch land. Goed, hé!
Ik eis dat u hiervoor bewondering heeft!
Want daar gaat het natuurlijk om begrijpt u, bewondering van Amerika, van de wereld,
want er gaan weer Nederlanders meedoen in Afghanistan. Op zich kunnen die klote-Afghanen
mij natuurlijk niets schelen. Ze zijn toch niet meer te redden.
En maakt u zich nu maar geen zorgen: ik weet wat ik doe en heb de regie in handen.
Als ik zeg dat die Afghanen zus moeten doen, dan doén ze natuurlijk zó! Eh, zus.
Er moet daar wat beschaving gebracht worden, begrijpt u.
Stel je toch eens voor dat er bijvoorbeeld overal zomaar veel te hard gereden
wordt door al die Afghanen, of door rood licht gereden in die zandbak.
En dat je dan niet op de bon geslingerd wordt.
Het toppunt van achterlijkheid!
U ziet nu zelf dat ik daar iets aan moet doen. Politie moet er komen!
Ook voor de inbraken, burenruzies en huiselijk geweld. Korte metten!
Tot slot, beste mensen, ga ik u mededelen dat ik de belasting een ietje-pietje
moet verhogen. (Niet voor bonus-ontvangers natuurlijk). Want u begrijpt
toch zeker ook dat al die bonnenboekjes ergens van betaald moeten worden.
Ik ben tevreden.
Gegroet,
M.R.
ps. : ha ha
Filosofie over Mening
(mening over mening- mening over oordeel- oordeel over mening)
Eigenlijk vind ik dat we niet overal een mening over hoeven te hebben.
Zouden moeten willen hebben.
Zaken, (gebeurtenissen, ontwikkelingen enz.), moeten mogen sudderen in jezelf, nauwelijks gedacht, onuitgesproken, niet openbaar gemaakt, niet geanalyseerd, afgewogen, niet verworden tot een helder standpunt, niet bekeken vanuit verschillende invalshoeken.
Maar kun je helemaal ontkomen aan het vormen van meningen?
Blijkbaar niet want, het bovenstaande gezegd hebbende, blijkt daariut dat ik een mening heb geventileerd.
Waaruit ontstaat – en bestaat een mening?
Dan volgt onderzoek op reactie.
Ach, ach, wat een gedoe! Wat lastig voor een mens als ik, iemand vol twijfel. Ik kan soms bijna jaloers zijn op mensen die, (ik ken er enkele), meteen een helder standpunt kunnen innemen over zo ongeveer alles wat er is en zich voordoet.
Wat een rust in de tent! En wat hou je dan een hoop tijd over voor het doen van nuttige dingen als je niet zo veel tijd nodig hebt om na te denken en je mening te vormen. En ik, sufferd, ben aan het worstelen om zaken voor mij zelf helder te krijgen.
En dan ben ik er nog niet, want ik vraag me ook af waar mijn mening van afhangt. Duidelijk niet van wat de buren vinden, maar van mijn eigen geweten. Dat lijkt een snelle, duidelijke conclusie, maar dan vraag ik me weer af of mijn uiteindelijke mening ergens over altijd wel 100% zuiver op de graad is. Dat moet natuurlijk onderzocht worden.
En de volgende vraag is: waarom willen we zo nodig een mening vormen?
Laatst hoorde ik iemand zeggen: “Tegenwoordig willen mensen altijd overal een mening over hebben.” Hoe zou dat komen? Zou het kunnen zijn dat het een behoefte aan zekerheid is? Is het vormen van een duidelijke mening net zoiets als het scheppen van orde in de chaos, in een wereld die niet meer te overzien is? Een wereld waarin dingen gebeuren – en worden gezegd – die soms een groot gevoel van vervreemding teweeg brengen.
We kunnen ons ook nog afvragen: wat is een mening nu eigenlijk? Want ik mag wel een mening vormen, maat niet oordelen of veroordelen. Als ik heb besloten hoe ik ergens over denk, oordeel of veroordeel ik dan ook, want dat mag weer niet! Ik raadpleeg het woordenboek.
Dit is duidelijk en minder fraai. Ik oordeel en veroordeel dus soms wel. Want ik keur wel eens af en wijs weleens af.
Voor nu vraag ik me als laatste nog één ding af: Wat voor nut heeft het vormen van een mening? Misschien gaat het erom dat je door nadenken een weg kunt vinden in de paradoxen van het leven. Of zoiets.
En omdat ik zo’n langzame denker vol twijfels ben, schrijf ik. Want debatteren in een gezelschap is niet iets waar ik goed in ben. Spreken is niet mijn sterkste kant. Maar een grote troost heb ik: ik hoef mezelf niet te horen praten om te weten dat ik besta! Nog een troost is dat ik concludeer dat ik niet zomaar ongenuanceerd wat roep over van alles en nog wat. En toegegeven: soms vorm ik mijn mening in een fractie van een seconde! Doch meestal is er een langdurende twijfel, helaas
Maar er is toch wel een sprankje hoop voor mij, want een Japanse wijsgeer en filosoof, een zekere Hakvin, die ik nooit ontmoette omdat ik niet verkeer te midden van wijsgeren en filosofen, en ook omdat hij leefde van 1685 tot 1768, heeft gezegd:
Onder de grote twijfel
Ligt het grote begrijpen.
Is de twijfel voldoende sterk,
Dan ontstaat er ook voldoende begrip.
Hoera!
Ineke
Januari 2011
Geertruidenberg, 25-11-2010
Beschouwing versus Vermaak
Er moet mij iets van het hart. Deze ochtend om 07.00 uur zag ik op de tv het nieuws. Te midden van mijn ongelukken, moord, politiek gekrakeel, enz.,
was er een kort berichtje, dat me sindsdien niet meer losliet.
Het was dit: De nieuwe rage in China – het vermorzelen van onschuldige konijntjes door er met pumps (schoenen met messcherpe stilettohakken) op te stampen
. Als vorm van vermaak. Laat het even tot je doordringen.
Zojuist om 11.00 uur keek ik opnieuw naar het nieuws. En wat ik al verwachtte bleek ook zo te zijn:
dit korte – bijna terloopse- nieuwsonderdeeltje was uit de nieuwsuitzending verdwenen. Net zo terloops. Geen nieuwswaarde meer.
Er zijn van die dagen waarop ik de hoop bijna opgeef. De hoop dat – weliswaar langzaam- het goede, het gezonde verstand, het mededogen,
de liefde – zo u wilt, zal overwinnen. Want stel je eens voor wat voor kwaliteiten er nodig zijn om geweldig plezier te ontlenen aan het
stampen met naaldhaken op een klein konijntje. Wat is er in een mens nodig om te gillen van plezier als je flink hebt staan stampen,
dwars door bijvoorbeeld het buikje of het oogje van het diertje en het daar kronkelend en gillend van angst en pijn aan je naaldhak hangt?
En laten we niet vergeten dat dit konijntje niet met een zwaar bewapend leger de landsgrenzen heeft overschreden, niet met raketten heeft geschoten,
geen families in stukken heeft gehakt, vanwege een religieuze of politieke ideologie, geen jood heeft vergast of moslim beledigd.
Het diertje was alleen een konijntje. Was, want het gaf zijn leven om de mens te vermaken, zodat ze het beiden uitgilden.
De mens van plezier, het konijntje van pijn.
Ik ben verbijsterd en zal me de rest van de dag – en nog lang daarna blijven afvragen wat er voor nodig is om zoiets te kunnen doen
en er dan blij van worden. Het eerste dat me te binnen schiet is puur sadisme. En dat is levensgevaarlijk voor dier, mens en aarde.
Chinezen hebben wel meer verbijsterende gewoonten. Bijvoorbeeld het eten van de warme hersenen van een levende aap.
Alleen weggelegd voor de rijken. Exclusief en chique. De documentaire waarin dit te zien was, is me altijd bijgebleven.
“Aan de manier waarop men met hun dieren omgaat, kun je de beschaving van een volk afmeten” (Ghandi)
Sadisme impliceert –naar mijn persoonlijke mening- de afwezigheid van geweten, iedere vorm van vriendelijkheid en
redelijkheid en de zeer sterk aanwezige, grote behoefte om volledige macht over de ander uit te oefenen.
Op ieder gebied. Goh, waar doet me dit – in verband met China – toch aan denken?
Kut-Chinezen. Sommige. Gadverdamme.
Ineke.
PS.
Als je in de bibliotheek een boek wilt zoeken over Tibet kun je lang zoeken. Zoals ik, simpele ziel, deed.
Want ik dacht te moeten kijken onder de “T”van Tibet. Wat een sufferd was ik,
want bij navraag bleek Tibet natuurlijk alleen te vinden onder de “C” van China.
En het was toch echt een Nederlandse bibliotheek!
Macht met een hoofdletter.
Als ik hardop zeg, dat de bouw vam een grote moskee in Oosterhout
mij een ongemakkelijk gevoel geeft, word ik dan vervolgd?
Als er ergens een citaat van Theo van Gogh geplubliceerd wordt, met
daarin bijv. het woord "geitenneukers", wordt hij dan nu postuum vervolgd?
Als ik hardop zeg, dat ik een ongemakkelijk en onveilig gevoel krijg, als ik in
aanraking kom met een vrouw(?) in boerka, word ik dan vervolgd?
Als ik hardop zeg, dat ik denk dat de Paus niet goed bij zijn hoofd is
en misschien ook nog een leugenaar, word ik dan vervolgd?
Als ik hardop zeg, dat er, net zoals uit de Koran, ook wel wat gewelddadige teksten
uit de Bijbel gescheurd zouden kunnen worden, (bijv."Werpt de kinderen uwer vijanden
tegen de rotsen") word ik dan vervolgd?
Als ik een film maak met daarin voornamelijk beelden van gebeurtenis, die feitelijk plaatsvonden,
dus feiten, krijg ik dan bescherming en - of word ik dan vervolgd?
Als ik hardop zeg, dat Geert Wilders voor mij persoonlijk een functie heeft, namelijk, dat hij
eraan meehelpt dat ik mezelf constant vragen blijf stellen en blijf nadenken over belangrijke
zaken zoals vrijheid, tolerantie, racisme, discriminatie, openbare en persoonlijke grenzen, onrust en integriteit, etc.
word ik dan de SP uitgesmeten?
Neemt u mij niet kwalijk, dat ik mijzelf hardop wat dingen afvroeg.
Ík wil namelijk niemand beledigen, kwetsen of aanzetten tot haat.
Maar je weet maar nooit!
Toch ben ik nog lang niet klaar met vragen, dus wordt vervolgd!
Ineke, Geertruidenberg, 12 februari 2009
Bezoek onze vernieuwde shop. Mooie kleding, leuke gadgets,
interessante boeken en rapporten...